مجتبی طاهری - مدیرمسئول و صاحب امتیاز
از عدالتمحوری عصر زندیه تا راهبردهای دیپلماسی فرهنگی در آستانه رویدادی بینالمللی
تاریخ در بستر تکاملی جوامع، صرفاً روایتی منجمد در اوراق کهن نیست؛ بلکه آبشخور اصلی هویتسازی، پیوستگی فرهنگی و خودآگاهی جمعی یک ملت به شمار میرود. در گستره جغرافیای تمدنی ایرانزمین، بازخوانی فراز و فرود سلسلههای پیشین زمانی کارکردی پیشبرنده و اثربخش مییابد که به استخراج "الگوهای حکمرانی صالح" و "تحکیم انسجام ملی" بینجامد. در این میان، سده دوازدهم هجری قمری و برآمدن سلسله زندیه به زعامت محمدکریمخان زند، نقطهای عطف و تمایزی معنادار در سپهر سیاسی ایران پس از فروپاشی صفویه و آشوبهای پس از نادرشاه افشار پدید آورد؛ عصری که به گواه قاطبه مورخان منصف، آرامش، مردمداری و استقرار نسبی عدالت را در سایه عنوانی متواضعانه یعنی "وکیلالرعایا" تجربه کرد.
