از ضربالاجل تامین آمبولانس و توسعه فیزیکی «اسلامشهر آقگل» تا فریاد احقاق حق آکادمیک دانشکده علوم پزشکی ملایر
ملایر نگار: دکتر علیرضا رییسی معاون وزیر بهداشت و درمان با حضور در جمع کادر درمان و مدیران سلامت: نیمی از هزینه ساخت پایگاه سلامت را مجلس تقبل میکند ملایر مستحق استقلال کامل علوم پزشکی و رشتههای تحولآفرین است.
سفر نظارتی رئیس و اعضای کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی به ملایر، پس از گردنه زاغه، با ورود به دورافتادهترین مرزهای بهداشتی شهرستان و سپس قلب آموزش عالی سلامت ادامه یافت. این بازدید که شامل بررسی موشکافانه مرکز جامع خدمات سلامت شبانهروزی اسلامشهر آقگل، بخش مراقبتهای مادران باردار و مامایی و در نهایت دانشکده علوم پزشکی ملایر بود، تابلویی عینی از ظرفیتهای درخشان کادر درمان در کنار تبعیضها و تنگناهای ساختاری حوزه سلامت جنوب استان همدان را به نمایش گذاشت.
مرکز شبانهروزی اسلامشهر آقگل با فاصله حدود ۴۵ کیلومتری از مرکز شهرستان ملایر، نقطهای استراتژیک در مرز استانهای همدان و مرکزی است که بار درمانی ۱۱ روستای اقماری و حتی سرریز بیماران روستاهای همجوار استان مرکزی (خنداب و اراک) را بر دوش میکشد.
این مرکز که پیشتر با ساختار عادی طراحی شده بود، پس از تبدیل به مرکز شبانهروزی با کمبود شدید فضای فیزیکی برای استقرار همکاران و تفکیک فضای پایگاه سلامت ضمیمه روبهرو شده است. دکتر رییسی، معاون وزیر بهداشت و درمان، پس از مشاهده تراکم فضا و دشواری کار کادر درمان، مصوبهای راهگشا ارائه داد: اگر فضا برای پایگاه بهداشتی کم است، فرمانداری و خیرین ۵۰ درصد هزینه احداث بنا را تامین کنند و ۵۰ درصد مابقی را ما از منابع در اختیار تقبل میکنیم تا ساخت فضای استاندارد بلافاصله کلید بخورد.
همچنین در این بازدید بر رفع سریع نواقص ایمنی و رفاهی مراجعان نظیر نصب نردههای حفاظتی راه پلهها و جایگزینی آبسردکن با همکاری خیرین تأکید شد.
یکی از مطالبات حیاتی پرسنل و اهالی، فقدان آمبولانس مستقر در مرکز بود؛ آمبولانسی که پیشتر به دلایلی منتقل شده و اکنون مرکز برای انتقال بیماران اورژانسی با بنبست روبهروست (نزدیکترین پایگاه جادهای حدود ۴ کیلومتر فاصله دارد).
دکتر رییسی ضمن انتقاد از این چرخه معیوب تأکید کرد: مرکز شبانهروزی با این حجم از مراجعان دو استان و فاصله دور تا بیمارستان اصلی باید آمبولانس مستقل داشته باشد؛ برآورد هزینهها و اقدامات فنی انجام شود تا با تامین مالی، این نقیصه بحرانی هرچه سریعتر رفع شود.
در بخش دندانپزشکی، با وجود فعالیت پرسنل در حوزه آموزش، فلورایدتراپی و مراقبتهای گروه هدف (مادران باردار و دانشآموزان)، آمارها نگرانکننده عنوان شد. شاخص پوسیدگی دندان (DMFT) در منطقه حدود ۲.۱ اعلام شد؛ رقمی بسیار بالاتر از استانداردهای قانونی مصوب مجلس (که باید به زیر ۱.۴ برسد). در این گفتگو رئیس کمیسیون بهداشت با اشاره به ضرورت تغییر الگوها از درمان به سمت پیشگیری، بر همکاری جدی آموزشوپرورش، مربیان بهداشت و اجرای طرحهای خلاقانهای چون «زنگ ۵ دقیقهای مسواک در مدارس» به عنوان یک ضرورت فرهنگساز تاکید کرد.
در بخش مراقبت مادران باردار و مامایی این پایگاه نظارت دقیقی بر پرونده ۳۶ مادر باردار تحت پوشش انجام میشود. کنترل موفق دو مادر باردار پرخطر مبتلا به پرهاکلامپسی (مسمومیت بارداری) بدون نیاز به ارجاعهای پرهزینه و از طریق پایش یکروزدرمیان و ارتباط مستقیم تلفنی، مورد تحسین ویژه هیئت نظارتی مجلس قرار گرفت و به عنوان نماد ایثار و هوشیاری نیروهای خط مقدم بهداشت ستوده شد.
شاخص باروری کلی (TFR) این منطقه نیز ۱.۹ به ثبت رسیده که ضرورت توجه مضاعف به زیرساختهای مادر و کودک را گوشزد میکند.
ایستگاه دیگر این سفر، بازدید از مجموعه دانشگاهی علوم پزشکی ملایر بود؛ جایی که موضوع «بیعدالتی تاریخی در توزیع رشتهها و ساختار تشکیلاتی سلامت در استان» صراحتاً روی میز اعضای کمیسیون بهداشت گذاشته شد.
۱. ملایر؛ شهری در تراز دانشگاه علوم پزشکی، گرفتار در قواره پیراپزشکی!
در این نشست تخصصی، تفاوت فاحش جایگاه درمانی ملایر با وضعیت اسدآباد و نهاوند مورد نقد جدی قرار گرفت. در حالی که شهرهایی با رتبههای جمعیتی پایینتر سالهاست مجوزهای مستقل و ردیفهای تشکیلاتی مستقل گرفتهاند، ملایر به عنوان دومین شهر بزرگ استان و بارانداز درمانی جنوب همدان، همچنان در سایه تصمیمات انقباضی و در قالب شبکه و دانشکده پیراپزشکی اداره میشود. کارشناسان و مسئولان حاضر فریاد زدند: ظلمی که به ملایر روا داشته شده باید پایان یابد؛ حق مردم و جوانان این خطه، استقلال تمامعیار دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی با چارت سازمانی کامل و امکان جذب اعضای هیئت علمی رسمی است.
۲. بازنگری در سهمیه بومیگزینی؛ نیرو نباید برای سایر استانها تربیت شود
نکته بحرانی دیگری که در حضور دکتر رییسی و اعضای کمیسیون بهداشت و درمان کالبدشکافی شد، پایین بودن سهمیه پذیرش داوطلبان بومی بود؛ آماری که نشان میدهد در رشتههایی نظیر هوشبری یا پرستاری، گاه تنها ۲۰ درصد ظرفیت به داوطلبان بومی ملایر اختصاص دارد و ۸۰ درصد ظرفیت توسط دانشجویانی از سایر استانها (اصفهان، تهران و…) پر میشود که بلافاصله پس از فراغت از تحصیل، منطقه را ترک میکنند و ملایر همچنان در کمبود کادر درمان میسوزد. اعضای کمیسیون بر اصلاح این رویه به نفع بومیگزینی مطلق برای ماندگاری کادر درمان صحه گذاشتند.
در بحث ایجاد رشتههای جدید تحصیلی، رئیس کمیسیون بهداشت بر راهاندازی رشتههای پرکاربرد، اشتغالزا و زودبازده تاکید کرد:
بیناییسنجی (اپتومتری) و شنواییسنجی: به عنوان بهترین رشتههای مورد نیاز غرب کشور با بازار کار تضمینشده.
رشته اتاق عمل: به عنوان رشتهای که با توجه به وجود زیرساخت هوشبری در دانشکده ملایر، با کمترین هزینه و بالاترین سرعت قابل راهاندازی و اخذ مجوز است.
در مورد رشتههای پیچیدهتری همچون «پروتز و اندامهای مصنوعی» نیز مقرر شد الزامات آزمایشگاهی و اساتید آن در گامهای بعدی بررسی شود.
روایت میدانی اسلامشهر آقگل و دانشکده علوم پزشکی ملایر، اثبات کرد که حوزه بهداشت و درمان این شهرستان در عین دارا بودن نیروهای متعهد، فداکار و شاخصهای پیشگیرانه قوی، از دو نقیصه اساسی رنج میبرد: ۱. فرسودگی و کمبود لجستیک اورژانسی (آمبولانس و ستهای نجات)؛ ۲. تنگنظریها در ارتقای تشکیلاتی ساختار دانشگاهی.
تعهد صریح مدیران و مسئولان عالیرتبه حوزه بهداشت و درمان مبنی بر تقبل ۵۰ درصد هزینه پایگاه آقگل و پیگیری آمبولانس و حمایت از رشتههای پولساز و بالینی دانشگاهی، بارقهای از امید آفریده است. اینک پیگیری مسئولان ارشد شهرستان و نمایندگان مجلس است که باید این تعهدات را تا تبدیل به احکام بودجهای و ابلاغهای وزارتی دنبال کند تا جغرافیای سلامت ملایر طعم عدالت را بچشد.
بدون نظر! اولین نفر باشید