ازدواج؛ حماسه‌ای در قلب تجمعات ایمانی

ازدواج صرفاً یک قرارداد حقوقی یا یک نیاز زیستی نیست؛ بلکه «پیوندی استراتژیک» برای بقای نسلِ معتقد و تقویت ایمان است. وقتی از ازدواج در بستر تجمعات (به‌ویژه تجمعات با رویکرد حماسی و «جان‌فدا») سخن می‌گوییم، به مفهومِ «هم‌رزم شدن» برای ساختن آینده‌ای روشن با سلاح ایمان و اعتقاد اشاره داریم.

حضور حماسی در تجمعات را باید فراتر از یک دورهمی ساده پنداشت، تجمعاتی که با روحیه «از ایستادگی، مقاومت و ایثار» برگزار می‌شوند، صرفاً محل گذراندن وقت نیستند؛ بلکه این فضاها «سنگرِ بصیرت» محسوب می‌شوند. جوانانی که در این شب‌نشینی‌ها یا تجمعات گرد هم می‌آیند، پیش از آنکه گرایش‌های فردی داشته باشند، به دنبال یافتن «هم‌سنگر» هستند. در این تجمعات، ازدواج را می‌توان به عنوان یک «مأموریت» تعریف کرد؛ مأموریتی برای تکمیل دین و پایه‌گذاریِ کانونی که مروج فرهنگِ ایثار باشد.

اما چرا جوانان در این فضاها به ازدواج می‌اندیشند؟

علت گرایش به ازدواج در چنین تجمعاتی، فرار از تنهایی نیست، بلکه «اشتیاق به پیوند با آرمان‌ها» است که می‌توان از چند بعد آن را نگاه کرد: اول این که در این فضاها، ازدواج نه برای رسیدن به آرامشِ شخصیِ صرف، بلکه برای ایجاد پایگاهی جهت تربیت نسل «جان‌فدا» صورت می‌گیرد. دومین نگاه ساده‌زیستی حماسی است، لذا تجملات در تجمعاتی که رنگ و بوی مقاومت، ایثار و شهادت دارد، رنگ می‌بازند. جوانان یاد می‌گیرند که حماسه یعنی غلبه بر سختی‌ها با تکیه بر ایمان، بنابراین، ازدواج آسان به یک ارزش حماسی تبدیل می‌شود و بعد سوم این اقدام را می‌توان هم‌افزایی آرمان‌ها دانست، وقتی دو نفر در مسیر ارزش‌های متعالی (شهدا و ولایت) همراه می‌شوند، توانِ یکدیگر را برای پیشبرد اهداف الهی دوچندان می‌کنند، به عبارتی باید گفت ازدواج در این‌گونه رویدادها یعنی «تکثیر قدرت».

ازدواج با این نگاه دارای ویژگی‌های ممتازی نیز دارد، قطعاً این اقدام ارزشمند می‌تواند زمینه‌ساز عهد جوانان با شهدا باشد، بسیاری از جوانانِ این طیف، پیوند خود را در جوار مزار شهدای گمنام یا در یادواره‌ها می‌بندند؛ این یک حرکت نمادین است که نشان می‌دهد این زندگی، پشتوانه الهی دارد، دومین ویژگی این ازدواج‌ها را باید ایثار و از خود گذشتگی در مواجهه با مشکلات دانست، گاهی وقت‌ها داشتن اینگونه‌ نگاه‌ها «صبر» در برابر مشکلات اقتصادی و اجتماعی را به ما یادآوری می‌کند به نوعی می‌توان گفت «فرهنگ جهاد» را ترویج می‌کند. زوجی که نگاه جان‌فدا دارند، در سختی‌ها به جای تسلیم شدن، با همدلیِ رزمنده‌گونه، موانع را کنار می‌زنند.

ازدواج در چنین رخدادهای حماسی، تلاشی است برای زنده نگه داشتن فرهنگِ ایثار. جوانانی که در تجمعات این‌چنینی گرد هم می‌آیند، در واقع در حال «بیعت مجدد» با آرمان‌هایی هستند که از شهدا به ارث برده‌اند. این ازدواج‌ها، نه تنها پیوند دو نفر، بلکه پیوندی است میان «عشق زمینی» و «هدف آسمانی».

مخلص کلام این که ازدواجِ جوانان در این تجمعات یعنی در دنیایی که تلاش می‌شود فردگرایی ترویج شود، تو به همراه همسرت، «ما»یی قدرتمند بسازی که بازوی انقلاب و اسلام باشد. این، حماسه‌ای است که در آرامشِ خانه‌های ساده اما سرشار از ایمان رخ می‌دهد.

عکس‌ها: محمدطه کلهر