تثبیت برند جهانی«شیره مانیزان»؛ گامی بلند برای تقویت گردشگری کشاورزی در ملایر است

در دلِ پاییزی که رنگ‌های طلایی‌اش بر پیکرهٔ کوهستانِ ملایر نقش بسته و عطرِ خوشِ انگور و شیره، فضای روستا را عطرآگین کرده است، شانزدهمین جشنواره ملی شیره‌پزی در روستای مانیزان برگزار شد.

این رویداد، فراتر از یک آیینِ محلی و ساده، نمادی زنده و پویا از پیوندِ ناگسستنی «اقتصاد»، «فرهنگ» و «هویت ملی» است؛ مانیزان، با باغ‌های پلکانیِ تاک و مردمانی که دستانشان با کار و اصالت گره خورده است، امسال نیز میزبان خیل عظیمی از مهمانان خود بود؛ از کشاورزان پرتلاش و باغدارانِ بومی تا گردشگرانِ کنجکاو و مسئولانی که برای تماشای این شکوهِ دیرینه گرد هم آمده بودند.

اقتصادِ این جشنواره، بسیار فراتر از فروش مستقیمِ شیره و فرآورده‌های انگور است. این رویداد، در واقع ویترینی از یک زنجیرهٔ کامل ارزش‌آفرینی است؛ از رونق کسب‌وکارهای کوچکِ خانگی و اشتغال‌زایی‌های فصلی گرفته تا افزایش درآمد مستقیمِ روستاییان، همه و همه در این بستر اتفاق می‌افتد.

این جشنواره، مسیرِ معرفی برند ملی «شیره مانیزان» را به بازارهای هدفِ داخلی و حتی عرصه‌های صادراتی هموار می‌کند. در حقیقت، هر کاسه شیره‌ای که بر سفرهٔ جشنواره می‌نشیند، روایت‌گرِ دانش بومی و همتِ مردمانی است که با تکیه بر منابعِ طبیعیِ خدادادی، چرخ‌های اقتصادِ منطقه را با قدرت به حرکت درمی‌آورند.

حضور پرشور و گستردهٔ گردشگران و بازدیدکنندگان در این دوره، به‌خوبی نشان داد که برگزاری چنین رویدادهایی تا چه اندازه می‌تواند در خلق «سرمایهٔ اجتماعی» مؤثر باشد؛ مشارکتی که بذرِ اعتماد را در دلِ جامعهٔ روستایی می‌کارد و امید به پیشرفت را زنده می‌کند.

شانزدهمین دورهٔ این رویداد، اثبات کرد که توسعهٔ پایدار، تنها زمانی محقق می‌شود که فرهنگ و اقتصاد، نه در تضاد، بلکه در هم‌افزایی با یکدیگر باشند و مردم، نه به عنوان تماشاچی، که به عنوان بازیگران اصلیِ میدان، سکانِ توسعه را در دست بگیرند.

امروز، مانیزان تنها یک نقطه بر روی نقشه نیست؛ بلکه الگویی موفق از «اقتصاد مقاومتی» و «گردشگری خلاق» است که با شیرهٔ انگورش، شیرینیِ رونق، خودکفایی و نشاط را به کامِ کل منطقه می‌چشاند.