سیفالدوله؛ از «شاهزاده قاجاری» تا «آبرویِ وقف» در ایران
مهدیه طاهرنیا ـ سردبیر
ملایرنکار: رئیس اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان ملایر با تأکید بر جایگاه ممتاز سیفالدوله در میان واقفان بزرگ کشور، گفت: این واقفِ نیکاندیش در زمانی که کشور درگیر قحطی بزرگِ پس از جنگ جهانی اول بود، با دوراندیشی و نوعدوستی، میراثی از خود بر جای گذاشت که امروز ملایر به آن میبالد.
سیدحسین حسینی در هجدهمین همایش «یاوران وقف» استان همدان که با حضور مسئولان استانی و شهرستانی در جوار مقبره مرحوم سیفالدوله برگزار شد، با اشاره به فرازهایی از وصیتنامه این شخصیت تاریخی اظهار کرد: سیفالدوله با درکِ درست از نیازهای مردم در سالهای ۱۲۹۶ تا ۱۲۹۷ شمسی، اولویت خود را رسیدگی به زوار و مستمندان قرار داد.
حسینی با بیان اینکه سیفالدوله میتوانست با بهرهگیری از جایگاه شاهزادگی خود، زندگی متفاوتی را در خوشآبوهواترین مناطق انتخاب کند، افزود: او بهجای رفاه شخصی، با ثبت بیش از ۳۵ هزار موقوفه فعال، مسیر خدمت به خلق را برگزید.
رئیس اداره اوقاف ملایر به بخش تکاندهندهای از وصیتنامه این واقف اشاره کرد و گفت: او در شرایطی که جامعه درگیر پیامدهای جنگ جهانی اول بود، دستور داد برای زائرانی که با پای برهنه در زمستان راهی کربلا میشدند، پوشاک و کفش تهیه شود؛ این نگاهِ بشردوستانه، دلیل ماندگاریِ نام اوست.
حسینی در پایان ضمن قدردانی از خیران و تلاشگران حوزه وقف، تأکید کرد: سیفالدوله نه فقط یک واقف بزرگ، که نمادی از ایثار و وطندوستی است که پس از گذشت بیش از یک قرن، همچنان آبروی این دیار محسوب میشود.