طنین فریاد استمداد در رینگِ ملایر، از بودجه‌های ناچیز تا سالن‌های فرسوده
به گزارش پایگاه خبری ملایرنگار، بوکس در ملایر، رشته‌ای با سابقه و ظرفیت قهرمان‌پروری است که طی سال‌های گذشته بارها نام شهرستان را در رقابت‌های استانی و کشوری مطرح کرده و حتی ورزشکارانی از این شهر در میادین مهم‌تر نیز خوش درخشیده‌اند. با این حال، روایت فعالان این رشته نشان می‌دهد که بوکس ملایر امروز بیش از آنکه با حریفان در رینگ درگیر باشد، با مشکل مزمن کمبود فضای تمرینی استاندارد، فرسودگی امکانات و محدودیت شدید اعتبارات دست و پنجه نرم می‌کند؛ این موضوع باعث شد تا گفتگویی خودمانی با رئیس هیئت و پیشکسوت بوکس ملایر انجام دادیم که در این گفتگو از چالش‌های زیرساختی، تداوم فعالیت با منابع شخصی و ضرورت بازگشت اخلاق به رینگ گفته شد که ماحصل آن را در زیر با هم می‌خوانیم:
مهندس داریوش زهره‌وندی، رئیس هیئت بوکس شهرستان ملایر، با اشاره به وضعیت زیرساختی این رشته در شهرستان گفت: در ۶ سال گذشته که مسئولیت هیئت بوکس را برعهده داشته‌ام، بوکس ملایر فقط یک سالن در مجموعه تختی در اختیار داشت؛ سالنی حدود ۶۰ متر مربع با یک رینگ فرسوده و قدیمی که از نظر تهویه و استانداردهای فنی شرایط مناسبی نداشت.
به گفته وی، این محدودیت صرفاً به کوچک بودن فضا خلاصه نمی‌شود و عملاً برنامه‌ریزی منظم برای تمرین، استعدادیابی و توسعه رده‌های سنی را با دشواری مواجه کرده؛ چرا که سالن‌های کم‌متراژ، امکان اجرای همزمان تمرینات فنی، بدنسازی و کار با رینگ را برای ورزشکاران با مشکل روبرو می‌کند.
زهره‌وندی با بیان اینکه هیئت و مربیان برای حفظ همین ظرفیت حداقلی نیز ناچار به اتکا بر توان داخلی شده‌اند، افزود: با وجود محدودیت‌هایی که با آن روبرو هستیم، با هزینه‌های شخصی و کمک مربیان و دلسوزان بوکس اقدام به بهسازی، رنگ‌آمیزی و اصلاح برق تا ساخت رختکن، کمد، جاکفشی و بازسازی کامل سرویس بهداشتی نمودیم.
وی ادامه داد: اگرچه این اقدامات در بهبود شرایط نقش داشته، اما پاسخگوی نیازهای بوکس شهرستان نیست، این سالن به دلیل قدمت بالا و فضای محدود، عملاً نمی‌تواند نیاز این رشته سنگین را در ملایر پوشش دهد و برای مسیر قهرمانی و حتی توسعه همگانی، کافی نیست.
رئیس هیئت بوکس ملایر در تشریح موانع جابه‌جایی یا تخصیص فضاهای جدید اظهار داشت: امکان جابه‌جایی سالن‌های دیگر مجموعه‌های ورزشی به بوکس وجود ندارد. مجموعه تختی چند سالن دارد که بر اساس اولویت و رشته‌های پرمخاطب یا افتخارآفرین تقسیم شده‌اند و عملاً فضایی برای واگذاری به بوکس باقی نمانده است.
وی در خصوص مجموعه ورزشی الغدیر نیز گفت: در مجموعه الغدیر هم بخشی از فضاها بین هیئت‌های مختلف تقسیم شده و واگذاری مجدد با محدودیت مواجه است، به گفته زهره‌وندی، همین موضوع باعث شده بوکس برای ادامه فعالیت ناچار باشد از ظرفیت‌های پراکنده در نقاط مختلف شهرستان استفاده کند.
زهره‌وندی با اشاره به راه‌های جایگزین برای تداوم فعالیت این رشته گفت: با وجود نبود سالن اختصاصی استاندارد، در حال حاضر بوکس ملایر در چند نقطه فعال است؛ از جمله سالن کارگران (یاس) در خیابان نیروی هوایی، یک سالن در ستاد نیروی انتظامی که فعلاً به خاطر شرایط کشور بسته است و سالن سوم نیز توسط بخش خصوصی اداره می‌شود و در خیابان اراک قرار دارد.
رئیس هیئت بوکس ملایر ادامه داد: به گفته فعالان این رشته، تمرین در چند مکان پراکنده، اگرچه مانع تعطیلی بوکس شده، اما تبعاتی نیز دارد؛ از جمله دشواری مدیریت واحد، افزایش هزینه‌های رفت‌وآمد، عدم تمرکز تجهیزات در یک محل و محدود شدن زمان‌های تمرین برای رده‌های مختلف، در خصوص بودجه نیز باید گفت: این موضوع نیز یکی دیگر از محورهای اصلی گلایه‌هاست.
رئیس هیئت بوکس ملایر وضعیت مالی و اعتبارت این هیئت را نیز یادآور شد و گفت: طی این شش سال، میزان اعتبارات اختصاص یافته به هیئت بوکس بسیار محدود بوده؛ سالانه مبلغ ۳ یا ۴ میلیون تومان بوده و بالاترین رقم کمک اداره ورزش به هیئت، حدود ۱۰ میلیون تومان بوده است، که با توجه سنگینی این رشته ورزشی این مبالغ کفاف هزینه آب، برق و … هیئت را نمی‌دهد.
زهره‌وندی افزود: در کنار این موضوع، هزینه‌های جاری مانند نگهداری سالن، تجهیزات، تعمیرات و اعزام‌ها عمدتاً با مشارکت مربیان و منابع محدود هیئت تأمین شده و اسناد آن نیز در هیئت بوکس شهرستان ملایر موجود است. وی تأکید کرد: که در چنین شرایطی، انتظار می‌رود تخصیص فضای مناسب و حمایت زیرساختی، متناسب با جمعیت ورزشکاران و ظرفیت قهرمان‌پروری، در اولویت قرار گیرد.
زهره‌وندی در بخش دیگری از سخنانش به تقویت ساختار فنی و تربیت مربی اشاره کرد و گفت: در زمان آغاز مسئولیت، تعداد مربیان محدود بود اما با جذب ۶ نفر از ورزشکاران باسابقه و زیر ۳۰ سال و حمایت از آموزش و اخذ مدارک مربیگری، تعداد مربیان فعال افزایش یافت و ترکیب مربیان جوان در کنار پیشکسوتان شکل گرفته است؛ که این رویکرد می‌تواند در بلندمدت به نفع بوکس شهرستان باشد؛ چرا که از یک سو تجربه پیشکسوتان حفظ می‌شود، از سوی دیگر انرژی و انگیزه نسل جدید در چرخه مربیگری قرار می‌گیرد.
رئیس هیئت بوکس ملایر با اشاره به افتخارآفرینی ورزشکاران این رشته گفت: هیئت بوکس در حد توان از قهرمانان حمایت کرده و برای مدال‌آوران برنامه‌های تقدیر، نصب بنر و کمک‌های نقدی در نظر گرفته است.
وی در پایان سخنان خود تصریح کرد: انتظار ما این است که متناسب با جمعیت ورزشکاران و ظرفیت قهرمان‌پروری بوکس ملایر، حمایت زیرساختی و اختصاص فضای مناسب در اولویت قرار گیرد.
در ادامه این گفتگو، سید مرتضی حسینی، مربی و پیشکسوت بوکس ملایر، با تأکید بر نقش تعیین‌کننده پیشکسوتان در تداوم و سلامت این رشته ورزشی، گفت: اگر جایگاه پیشکسوتان در بوکس نادیده گرفته شود، این ورزش نه‌تنها مسیر رشد خود را از دست می‌دهد، بلکه با آسیب‌های جدی فنی، اخلاقی و تربیتی نیز مواجه خواهد شد.
حسینی با اشاره به بیش از پنج دهه فعالیت در عرصه مربیگری و بوکس اظهار کرد: بیش از ۵۰ سال است در این رشته ورزشی فعالیت می‌کنم و در تمام این سال‌ها همواره تلاش کرده‌ام ورزشکاران در فضایی سالم، اصولی و اخلاق‌مدار آموزش ببینند. تجربه پیشکسوتان سرمایه‌ای ارزشمند است و بدون استفاده از این ظرفیت، کارها به‌درستی پیش نخواهد رفت.
وی با انتقاد از برخی بی‌مهری‌ها نسبت به مربیان باسابقه افزود: متأسفانه در برخی مقاطع به‌جای بهره‌گیری از تجربه پیشکسوتان، آن‌ها را به کنار رفتن دعوت می‌کنند و این نگاه در نهایت به ضرر ورزش تمام می‌شود، وقتی افراد باتجربه کنار گذاشته شوند، زمینه برای بروز اشتباهات و حتی فاجعه فراهم خواهد شد.
این پیشکسوت بوکس ملایر با اشاره به سابقه شهرستان در تربیت قهرمانان تصریح کرد: ملایر از دیرباز قهرمانان بسیاری را به ورزش کشور معرفی کرده، هر ورزشکاری که از این شهر به موفقیت می‌رسد برای همه ما عزیز است، اما نباید فراموش کرد قهرمان شدن حاصل تلاش جمعی است و یک ورزشکار از چندین مربی در سطوح مختلف شهرستان، استان و کشور بهره می‌برد. وی ادامه داد: اینکه یک قهرمان یا مربی پس از موفقیت بخواهد خود را طلبکار همه بداند، رویکرد درستی نیست. موفقیت نتیجه زحمات مجموعه‌ای از افراد است و باید منصفانه به آن نگاه کرد.
حسینی با تأکید بر اهمیت اخلاق در کنار آموزش فنی گفت: «ما در درجه اول فقط قهرمان نمی‌خواهیم، پهلوان می‌خواهیم. مربی باید علاوه بر دانش فنی، اخلاق، رفتار مناسب و شناخت روانی کافی داشته باشد. خانواده‌ها زمانی با آرامش خاطر فرزندان خود را به مربی می‌سپارند که بدانند او اهل اخلاق، تربیت و مسئولیت‌پذیری است.»
این مربی باسابقه با اشاره به برخی تغییرات در فضای بوکس کشور و استان بیان کرد: در دوره‌ای در یکی از همایش‌ها صراحتاً اعلام کردم بوکس از اصالت گذشته خود فاصله گرفته، بعدها بسیاری متوجه شدند این دغدغه از سر دلسوزی بوده است. بوکس واقعی، بوکسی است که بر پایه اصول فنی، تجربه، احترام و رقابت سالم شکل بگیرد، نه بر پایه هیجان‌های زودگذر و رفتارهای خارج از اخلاق حرفه‌ای.
حسینی همچنین با مروری بر گذشته بوکس همدان و ملایر اظهار کرد: رشته بوکس در فاصله سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ عملاً منحل شده بود، اما از سال ۱۳۶۷ فعالیت آن از سر گرفته شد. در آن مقطع با وجود دشواری‌ها تلاش شد این رشته در ملایر توسعه و احیا شود و اگر امروز پابرجاست نتیجه زحمات پیشکسوتانی است که با کمترین امکانات، آن را حفظ کردند.
این پیشکسوت ورزش بوکس در بخش دیگری از سخنانش به مشکلات زیرساختی و محدودیت‌های مالی اشاره کرد و گفت: هیئت بوکس و مربیان با امکانات محدود فعالیت می‌کنند. بودجه بسیار اندک است و در مقابل، هزینه‌های جاری و نگهداری بالاست. طبیعی است همه خواسته‌ها به‌سرعت محقق نشود. همه ما دوست داریم بوکسورهای شهر از امکانات بهتر برخوردار باشند، اما باید واقعیت‌ها را هم دید.
وی افزود: مطرح کردن مطالب درباره سالن و امکانات نباید به ابزاری برای حاشیه‌سازی یا طلبکاری از هیئت تبدیل شود. هیئت هم با کمبود منابع و نبود فضای کافی روبه‌روست. با این حال، همین سالن‌های موجود نیز ظرفیت پرورش استعداد را داشته‌اند و قهرمانان متعددی از همین فضاها رشد کرده‌اند.
حسینی با اشاره به افتخارآفرینی بوکسورهای ملایری گفت: ورزشکارانی از ملایر توانسته‌اند در میادین مهم به موفقیت برسند و حتی در سطح آسیا بدرخشند و این جای خوشحالی دارد. امیدواریم این روند ادامه یابد و شاهد موفقیت‌های بیشتر باشیم.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت وحدت در خانواده بوکس خاطرنشان کرد: همه مربیان برای این رشته زحمت می‌کشند و کسی منکر تلاش آن‌ها نیست؛ اما برای پیشرفت بوکس باید حرمت پیشکسوتان حفظ شود، اخلاق در اولویت قرار گیرد و همه ارکان با احترام متقابل کنار هم حرکت کنند. اگر از تجربه پیشکسوتان استفاده شود و نگاه‌های شخصی و اختلاف‌افکنانه کنار گذاشته شود، آینده بوکس روشن خواهد بود.
اخبار دیگر را بینید
