ملایر تجلیگاه ایثار شد
امروز کهنشهر ملایر جلوهگاه آشکار جهاد، ایثار، حمیت و اقتدار شد و تصویری روشن از اراده پولادین ملت را به تماشا گذاشت. شاید برای آنان که از حقیقتِ پیوند این مردم با آب و خاک بیخبرند، درک عمق و پیام این اجتماع عظیم دشوار باشد؛ اما حضور پرشور و یکپارچه مردم با قاطعیت این پیام صریح را مخابره کرد که در برابر این خیل عاشقان وطن، دشمنان زبون و عناصر خودفروخته هرگز کمترین مجالی برای عرض اندام و تفرقهافکنی نخواهند داشت.

رژه باشکوه ؛جانفدایان؛ در فضایی آکنده از غرور ملی و مذهبی آغاز شد؛ مراسمی که با ضربآهنگ عزتبخش، ایستادگی و مردانگی برآمده از آیینهای باستانی ایران و نوای ضرب زورخانهای جان گرفت. آوای ماندگار و حماسی نغمههای ملی و محلی از جمله «میگذرد کاروان …»، «دایه دایه وقت جنگه …» و «ایران ای سرای امید …» طنینانداز شد تا بار دیگر به گوش جهانیان برساند که ایران و ایرانی با تأسی از مولای متقیان، حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع)، در برابر دوستان چون خاک، متواضع و فروتن، و در برابر بدخواهان و متجاوزان همچون آتشی سوزان و مهارناپذیر است. این ملت عزت، شرافت، ناموس، فتوت و آزادگی را برای تمام مجاهدان امت اسلام بهویژه مبارزان غزه، فلسطین، یمن و همه آزادمردان جهان طلب میکند و استوار بر سر این عهد و آرمان تاریخی ایستاده است.
در این خروش غیرت، آحاد مردم از زن و مرد، خرد و کلان و پیر و جوان دست در دست یکدیگر به میدان آمدند تا ثابت کنند ملت کهن ایران با تمدنی بیش از پنجهزار سال، هرگز در برابر مدعیان زیادهخواه و تمدنهای سهصدساله سر فرود نخواهد آورد و مستکبران آرزوی تسلیم این خاک را به گور خواهند برد. این جمعیت پرخروش با بیانی رسا نشان دادند که با وجود تمام دغدغهها، چالشهای معیشتی و سختیهای اقتصادی، پای هویت، ناموس و تمامیت ارضی کشور خویش تمامقد ایستادهاند و ذرهای از حریم امن میهن عقبنشینی نخواهند کرد.
با آغاز بخش میدانی رژه اقتدار جانفدایان، ستونهای رژه موتوری و خودرویی در کنار صفوف منسجم متخصصان و مهندسان، کارکنان خدوم ادارات، نامآوران و ورزشکاران، و دانشآموزان باصلابت به حرکت درآمدند. حضور نوجوانانی که تمثال پاک کودکان معصوم و پرپرشدهی میناب را با احترام در دست داشتند، جلوهای جانسوز و در عین حال انگیزاننده به مراسم بخشید؛ حرکتی نمادین که نشان داد داغ مظلومیت لالههای مینابُ لامرد و شهدای جنگهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه تا ابد در قلب ملت زنده است و تا زمان ستاندن داد مظلومان و گرفتن انتقام نهایی، هیچ دلی آرام نخواهد گرفت.
اما زنان و شیردختران این دیار قهرمانپرور؟!
دوشادوش مردان غیور، زنان سلحشور و بسیجی نیز پای در رکاب ایستادگی نهادند و به میدان آمدند؛ همان شیرزنانی که نسل مدافعان و رشیدمردان این سرزمین در دامن پرمهر و مؤمن آنان پرورش یافتهاند؛ بانوانی که با شیره جان و تمسک به نام و یاد پروردگار متعال و اهلبیت(ع)، فرزندان خود را شجاع، غیرتمند و ظلمستیز تربیت کردهاند.
بانوان این دیار با در دست گرفتن سلاح، صلابت و جسارت زن مسلمان ایرانی را فریاد زدند و اثبات کردند که در قاموس زنان این سرزمین ترسی راه ندارد. همین اقتدار و شجاعت کمنظیر است که لرزه بر اندام دشمنان انداخته و مادامی که چنین مردان و زنانی پای در میدان دارند، هیچ بدخواهی جرئت نخواهد کرد گوشهچشمی طمعآلود به این کهنبوم بیندازد.