پژواک تمدن هفت‌هزارساله در آوردگاه جهانی
طنین حق‌طلبی در قلب قلمرو استکبار، روزی که هیمنه زورگویان در سازمان ملل فرو ریخت.
حضور رئیس‌جمهور ایران در صحن سازمان ملل متحد، نه‌تنها یک رویداد دیپلماتیک، بلکه برگی ماندگار و فراموش‌ناشدنی در تقویم تاریخ معاصر جهان رقم زد؛ روزی که تریبون جهانی ملل، به محکمه‌ای تاریخی بدل شد و نقاب تزویر را از چهره روباه‌صفتان، ظالمان و سلطه‌گران بین‌المللی فرو افکند.
در آن بعدازظهر تاریخی، جهان پس از دهه‌ها سکوت تحمیلی و هیاهوی بوق‌های تبلیغاتی غرب، زلال‌ترین آوای حق‌طلبی، مظلومیت، اقتدار و صدای ملتی ریشه‌دار و متمدن را شنید؛ صدایی که از حنجره نماینده ملت ایران، بی‌لکنت و با صلابتی کم‌نظیر در فضای مجمع عمومی طنین‌انداز شد.
آقای رئیس‌جمهور، تاریخ این سرزمین فداکاری، اخلاص و حق‌طلبی شما را از یاد نخواهد برد. در روزهایی که پیش از این سفر خطیر، آماج تندترین هجمه‌ها، برچسب‌ها و توهین‌های ناروا از سوی محافل تنگ‌نظر و کوتاه‌اندیش داخلی قرار گرفتید، صبوری پیشه کردید، دم برنیاوردید و همه وجود خود را نذر اقتدار و نام بلند ایران نمودید.
شرمساری و تأسف تاریخی برای اقلیت پرادعایی ماند که پیش از شنیدن و دیدن، قضاوت کردند و شمشیر ملامت کشیدند؛ جماعتی که لحظه‌ای درنگ و تعقل در مرامشان نیست و امروز با دیدن این خروش انقلابی و دفاع جانانه، ناگزیر رنگ عوض کرده و به تحسین ایستاده‌اند. بی‌تردید ملت بصیر و هوشیار ایران دیگر خریدار این ادبیات غوغازیستانه و پرتناقض نبوده و نخواهد بود. شما مظهر مظلومیت و در عین حال تجلی غیرت ملی شدید؛ صبری مؤمنانه که پاسخی دندان‌شکن به همه پیش‌داوری‌های بی‌اساس داد.
دنیا سخنرانی پرشور را شنید، اما راز عظمت آن لحظات در تصویری نهفته بود که وجدان تاریخ را تکان داد: همان بغض فروخورده که با بالا رفتن تصویر رهبر شهید، کودکان و دانش‌آموزان مظلوم میناب، نونهالان ورزشکار لامرد و شهدای والامقام این مرزوبوم در گلو مانده بود و فرو خوردی، اما آتشی بر خرمن دروغ‌پردازان انداخت.
شما در قلب خاک حامیان صهیونیسم و در مجلسی که سال‌ها زیر سایه زر و زور اداره شده است، تریبون استکبار را به تسخیر اراده حق درآوردید. در کمتر از چند دقیقه، هیمنه پوشالی دشمنان شکسته شد و سانسور سازمان‌یافته‌ای که طی ۴۷ سال گذشته به‌ویژه در ماه‌های خونین اخیر کوشیده بود جنایات رژیم غاصب صهیونیستی و شرکای آمریکایی‌اش را تطهیر کند و جای شهید و جلاد را تغییر دهد، در یک چشم به هم زدن نقش بر آب شد. شما وکیل‌مدافع خون‌های پاکی شدید که مظلومانه بر خاک ریختند و چهره واقعی تروریسم دولتی را در برابر دیدگان سران جهان رسوا ساختید.
پیام ایران از تریبون سازمان ملل، پیام صلحی برآمده از اقتدار بود، نه تسلیم و انفعال. رئیس‌جمهور با قاطعیت تمام به ابرقدرت‌های مداخله‌گر فهماند که امنیت و صلح پایدار در منطقه خاورمیانه، نه با حضور ناوها و چکمه‌پوشان بیگانه، بلکه تنها به دست ملت‌های بیدار این منطقه محقق می‌شود؛ حضور نامشروعی که ارمغانی جز ویرانی، غارت و آتش‌افروزی برای ملت‌ها نداشته است.
از همه راهبردی‌تر، تأکید شجاعانه بر جایگاه بی‌بدیل تنگه هرمز بود؛ شاهرگ حیاتی انرژی و نبض تجارت دنیا که با منطقی استوار، پیام حاکمیت، مدیریت و اقتدار بازدارنده ایران را مخابره کرد. پیامی روشن مبنی بر اینکه این گذرگاه بین‌المللی باید مایه انتفاع و رونق برای همگان باشد، نه حیات‌خلوتی برای چند قدرت سلطه‌گر که جز چپاول منابع و نابودی کشورها مقصدی نمی‌شناسند.
حماسه حضور در سازمان ملل نشان داد که معادلات خاورمیانه و جهان دچار دگرگونی بنیادین شده است. پزشکیان در جایگاه نماینده تام‌وتمام ایران سرافراز، از بنیان‌های هویتی، آرمان‌های شهیدان و تمامیت ارزش‌های این کهن‌بوم دفاع کرد و پرده‌ها را کنار زد.
مخلص کلام این که، پیام روشن این آوردگاه تاریخی به واشنگتن، تل‌آویو و پایتخت‌های غربی این بود: دوران تحمیل، ارعاب و قلدری به پایان رسیده است. ایران ملتی نیست که در برابر تحریم و تهدید به زانو درآید؛ تاریخ نشان داده است که هر بن‌بست و تنگنایی که مستکبران با دست خود آفریده‌اند، روزی گریبان خودشان را خواهد گرفت. اینک زمان آن فرارسیده است که مدعیان قدرت، سر عقل بیایند، از پیله توهم خارج شوند، شروط عادلانه و برحق ملت ایران را بپذیرند و به این حقیقت تمکین کنند که نظم آینده جهان بدون حضور، رضایت و اقتدار ایران بزرگ سامان نخواهد یافت.
اخبار دیگر را بینید
رژه جان‌فدایان ایران در اولین روز دفاع مقدس
